Podstawa trzonu często jest brązowa i lekko rozszerzona. Cechy mikroskopowe Zarodniki elipsoidalne, gładkie, 12,5–19,5 × 7–11,5 μm, grubościenne, z szerokimi porami rostkowymi. Gatunki podobne W licznej grupie stożkówek stożkówka zamszowata wyróżnia się puszystymi włoskami na trzonie i młodym kapeluszu. Aby zobaczyć te cechy w miarę wyraźnie, należy użyć lupy.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska stożkówki owłosionej W Ameryce Północnej i Południowej, w Europie, Azji, Australii i na Nowej Zelandii. Najwięcej stanowisk podano w Europie. Występuje tu na całym niemal obszarze, od Portugalii po północne krańce Półwyspu Skandynawskiego i Islandię, brak jej tylko na Bałkanach. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył 10 stanowisk z uwagą, że rozprzestrzenienie nie jest znane. Kilka aktualnych stanowisk podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Naziemny grzyb saprotroficzny i koprofilny. Rośnie w lasach iglastych pod świerkami i sosnami, w lasach liściastych, na łąkach, przy drogach, wśród opadłych liści, na łajnie i na ziemi bogatej w składniki organiczne.