Co więcej, w badaniu przeprowadzonym w 1998 roku przez Asian Women's Fund, analitycy stwierdzili, że mniej niż 10 procent wszystkich licealistek angażuje się w enjo kōsai, a ponad 90 procent badanych dziewcząt przyznało, że czuje się niekomfortowo z wymianą lub zakupem usług seksualnych za pieniądze.

26 października 2015 roku Specjalna Sprawozdawczyni Rady Praw Człowieka ONZ ds. handlu dziećmi, dziecięcej prostytucji i pornografii ogłosiła, że 30% japońskich nieletnich jest zaangażowanych w enjo kōsai. 2 listopada skorygowała te szacunki do 13%, powołując się na błąd w tłumaczeniu. W odpowiedzi Ministerstwo Spraw Zagranicznych Japonii nalegało na ujawnienie źródła i podstawy liczby 13% wzywając Sprawozdawczynię do wycofania swojego oświadczenia, argumentując, że niedopuszczalne jest przytaczanie niepotwierdzonych danych liczbowych w celu podkreślenia pilnej sprawy, którą Specjalna Sprawozdawczyni musi się zająć lub cytowanie nierzetelnych informacji na konferencji prasowej i w raporcie, których źródło nie może ujawnić.