W 1938 został przeniesiony na stanowisko dowódcy baonu KOP „Żytyń”. Na czele tego oddziału walczył w kampanii wrześniowej. Dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał kolejno w Oflagu XI A Osterode, Oflagu IV B Königstein i Oflagu VII A Murnau. Po uwolnieniu z niewoli został przyjęty do 2 Korpusu Polskiego we Włoszech, w którym objął dowództwo 11 wołyńskiego baonu strzelców. 24 lutego 1947 objął dowództwo 511 Oddziału Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia (ang. 511 Basic Unit Polish Resettlement Corps), który powstał w wyniku połączenia 10 i 11 wołyńskiego baonu strzelców.
Był żonaty, miał syna Mirosława Jana (ur. 15 lutego 1926).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4519 – 1921 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy
Bibliografia