w wilgotnych warunkach ma barwę od ciemno ochrowej do brązowo tytoniowej, w suchych od jasno ochrowej do pomarańczowobrązowej. Brzeg równy, ostry, lekko prążkowany. Blaszki Wąsko przyrośnięte, szerokie, początkowo blado ochrowo-brązowe, później ciemno ochrowe do pomarańczowo-brązowych. Ostrza delikatnie wełniste. Trzon Wysokość 5–10 cm, grubość 3–5 mm, cylindryczny, czasem lekko zakrzywiony, pusty, kruchy. Powierzchnia biała, wełnisto owłosiona do delikatnie podłużnie żłobionej, satynowa. Miąższ Ochrowobrązowy, cienki, o delikatnym zapachu i bez wyraźnego smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki 7,2–9,7 × 4,3–5,3 μm, eliptyczne, gładkie, grubościenne. Wysyp zarodników czerwono-brązowy.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska stożkówki kremowoochrowej w Ameryce Północnej, Europie i azjatyckiej części Rosji, najwięcej w Europie. W Polsce w 2003 r. znane były tylko dwa stanowiska podane przez S. Domańskiego i M. Lisiewską i innych.
Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach, parkach, ogrodach, na łąkach, na glebie lub szczątkach butwiejących roślin, także na niewielkich kawałkach drewna. Owocniki tworzy pojedynczo lub w grupach, późnym latem i jesienią.
Grzyb niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Gnojankowate Kategoria:Mykobiota Polski