Szpital – polski krótkometrażowy film dokumentalny z 1977 roku w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego, zrealizowany w Wytwórni Filmów Dokumentalnych w Warszawie.
Film jest zapisem całodobowego ostrego dyżuru zespołu lekarzy I Oddziału Chirurgii Urazowej szpitala przy ulicy Barskiej w Warszawie. Obraz został nagrodzony Grand Prix „Złoty Smok” na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Krakowie w 1977 roku.
Fabuła Kamera towarzyszy chirurgom urazowym przez pełną dobę pracy. Poszczególne sekwencje rozdzielają plansze informujące o godzinie prowadzonej notacji dokumentalnej. Dyżur rozpoczyna się o ósmej rano od przebierania się personelu, papierosów i odprawy dotyczącej stanu oddziału. Godzinę później film przenosi się do izby przyjęć, gdzie w porannym gwarze pojawia się między innymi wątek niedoszłej samobójczyni. O dziesiątej odbywa się pierwsza tego dnia operacja.
W dalszej części dnia narasta zmęczenie zespołu, a praca raz po raz zderza się z awariami sprzętu: przestaje działać wiertarka i pielęgniarka musi przytrzymywać wtyczkę, by można było kontynuować zabieg, a nad ranem, podczas zdejmowania gipsu, łamie się trzonek młotka.