Mary Siroky z Consequence nazwała album „spójnym, ale bez poczucia powtarzalności”. Dodała, że „już sama bezpośrednia narracja czyni z niego dobrą płytę, jednak wokale Cyrus przenoszą go na kolejne poziomy świetności”. Chris Willman z Variety nazwał go „bezpretensjonalnym popowym albumem z pewnymi stylistycznymi mikrozmianami, które działają bez głośnego ogłaszania o sobie”. David Smyth z Evening Standard napisał, że „siła Cyrus polega na dopasowaniu swojego potężnego głosu do szerokiej gamy stylistyk na albumie, gdzie nawet ci z niewielką rozpiętością uwagi powinni znaleźć swoich faworytów” Alexis Petridis z The Guardian wyraził opinię, że Cyrus „dostarczyła mglisty, nastrojowy album, który dobrze wykorzystuje jej moce prowokacji”. Maura Johnston z Rolling Stone’a napisała, że album „zdaje się być podsumowaniem ponad 15-letniej kariery Cyrus, która z łatwością doświadczonego turysty przedziera się przez różnorodne gatunki”. Craig Jenkins z Vulture ocenił, że album „prezentuje bardziej spójną i wyrafinowaną wersję Miley”, „brzmienie jest giętkie i do żucia, a teksty bezpretensjonalne”.