W obronie ojczyzny”) z wygrawerowanym nazwiskiem odznaczonego na odwrocie. Ta wersja nigdy nie została przyjęta.
Po wybuchu wojny w 1939 roku Fritz Todt, założyciel Organizacji Todt, która pomagała w budowie umocnień, twierdził, że odznakę za prace budowlane można nosić „z takim samym prawem i z taką samą dumą”, jak odznaczenia wojskowe, takie jak Krzyż Żelazny. Jednak ze względu na dużą liczbę wręczanych odznak wielu odznaczonych lekceważąco nazywało je „Orderem Gliny” (Lehmorden).
Opis Odznaka miała jedną klasę. Odznaka była owalna, wybijana w brązie. Na awersie przedstawiała bunkier, skrzyżowany miecz i łopatę oraz niemieckiego orła. Na rewersie zaś widniał napis „Für Arbeit zum Schutze Deutschlands” („Za pracę w obronie Niemiec”). Obie strony odznaki były obramowane wieńcem z liści dębu. Odznakę zaprojektował profesor Richard Klein z Monachium.
Wstążka była złotobrązowa z białym paskiem przy obu krawędziach.
10 października 1944 roku zezwolono na drugą serię produkcyjną, aby nagrodzić robotników i personel wojskowy umacniający linię Zygfryda. Ta wersja odznaki została wykonana z brązowanego cynku. Tym, którzy posiadali już wersję z 1939 roku, przysługiwało okucie z datą „1944”, ale nigdy nie było ono produkowane masowo.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie odznaczenia (III Rzesza) Kategoria:Niemieckie odznaczenia wojskowe