Nie jest pewne czy do Ośrodka dołączył maszerujący pieszo od 6 września z Rembertowa, OZN 32 dal pod dowództwem kpt. Bronisława Bronowskiego. Prawdopodobnie również nie jest pewne, czy dołączył maszerujący, od dnia 5 września pieszo do Ośrodka, Oddział Zbierania Nadwyżek 18 pal z Ostrowi Mazowieckiej, pod dowództwem kpt. Wacława Kalinki.
Ze względu na zagrożenie miejsca formowania na lewym brzegu Wisły, czynności mobilizacyjne OZAL nr 1 kontynuowano w oparciu również o obiekty twierdzy w Dęblinie, na prawym brzegu Wisły. Po sformowaniu przewidzianych planem oddziałów, doraźne sformowano w Ośrodku kilka plutonów artylerii, do wsparcia oddziałów broniących przedmości i prawego brzegu Wisły. W nocy 9/10 września samochody pułku strzelców pieszych przewiozły plutony armat 75 mm bez zaprzęgów na nowe miejsca z rejonu Stężycy, w pierwszej kolejności do Bochotnicy do wsparcia batalionu II/93 pułku piechoty oraz do Solca do wsparcia III/93 pp. Pozostałe plutony artylerii miały pozostać w Dęblinie do dyspozycji zastępcy dowódcy psp ppłk. Ottona Zielińskiego. Ogółem w Ośrodku miało się znaleźć ok. 50 oficerów, ok. 3000 szeregowych, uzbrojonych w ok. 1500 kbk. Dla większości żołnierzy rezerwy wydano umundurowanie używane. Stan osobowy Ośrodka podzielono na baterie piesze, bez dział.