Kaulocystydy liczne, często w pęczkach, lancetowate, czasem cylindryczne do maczugowatych, o długości do 120 µm. Szkieletocystydy liczne, septowane. Pileocystydy utworzone z elementów kulisto-szypułkowanych lub szeroko maczugowatych o wymiarach 10–40 × 10–20 µm. W strzępkach brak sprzążek. Gatunki podobne Stożkówka prążkowanotrzonowa charakteryzuje się mocnym, higrofanicznym, bladobrązowym kapeluszem, szorstkim w środku i oprószonym, brakiem częściowej osłony, oprószonym na całej wysokości białym trzonem, małymi zarodnikami i często lancetowatymi cystydami. Stożkówka kremowoochrowa (Conocybe pygmaeoaffinis) różni się m.in. jaśniejszym kapeluszem i dłuższymi zarodnikami
Występowanie i siedlisko Stożkówka prążkowanotrzonowa występuje tylko w Europie. Najwięcej stanowisk podano w Wielkiej Brytanii i na Półwyspie Skandynawskim. W Polsce po raz pierwszy stanowisko tego gatunku podał W. Wojewoda w Ogrodzie Botanicznym w Krakowie w 1962 r. W 2020 r. podano jego występowanie także w parku pałacowym w Poznaniu-Radojewo (jako Pholiotina striipes).
Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje na terenach trawiastych, trawnikach, pastwiskach, ogrodach, parkach, cmentarzach, zagajnikach, zaroślach, lasach liściastych i na skrajach lasów.
Przypisy
Kategoria:Gnojankowate Kategoria:Mykobiota Polski