W parlamencie reprezentował stronnictwo staroczeskie.

Od 1848 roku był członkiem, a w latach 1851–1852 i 1862–1863 prezesem Królewskiego Czeskiego Towarzystwa Naukowego. Do 1905 roku był prezesem .

Zmarł 12 czerwca 1905 roku w Pradze i został pochowany na Cmentarzu Wyszehradzkim.

Do jego uczniów należeli m.in. Alois Jirásek i .

Twórczość Za jego najważniejsze dzieło uznawany jest dwunastotomowy Dějepis města Prahy (wydawany w latach 1855–1901). Oprócz tego był autorem podręczników, m.in. Novější dějepis rakouský, Krátká mluvnice česká i Děje království českého, pamiętników Paměti z mého života oraz monografii Příběhy kláštera a města Polica nad Medhují i Paměti újezdu polického čili nynějších panství polického a broumovského až do začátku husitské války. Był także autorem wielu artykułów i krótszych opracowań, w tym m.in. życiorysu Jana Žižki.

Odznaczenia i wyróżnienia Został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Franciszka Józefa. Otrzymał także honorowe obywatelstwo Pragi, Hradca Králové i Polic nad Metují.

W 1898 roku nadano mu tytuł szlachecki.