Napęd Okręty były napędzane przez dwie turbiny parowe duńskiej firmy Atlas z przekładniami redukcyjnymi, poruszające dwie śruby o średnicy 2,6 m. Łączna moc projektowa siłowni wynosiła 24 000 KM (17 647 kW). Projektowa prędkość maksymalna wynosiła 35 węzłów, natomiast faktycznie sięgała 36,3 węzła. Parę dostarczały dwa kotły parowe umieszczone jeden za drugim. Zapas paliwa – mazutu wynosił 100 ton. Zasięg wynosił 1600 mil morskich przy prędkości 17 węzłów.
Wyposażenie Do kierowania ogniem artylerii okręty były wyposażone w holenderskie dalocelowniki firmy Hazemeyer z dalmierzem 3-metrowym, zamontowane na dachu nadbudówki. Były one przewidziane pierwotnym projektem i zamówione jeszcze w 1939 roku.
Ukończone okręty otrzymały brytyjski radar typu 293 na maszcie do wykrywania celów powietrznych. W 1952 roku otrzymały dodatkowo radar wykrywania celów morskich produkcji Hollandse Signalaparaten. Do wykrywania okrętów podwodnych okręty otrzymały brytyjski hydrolokator (Asdic) w kopule podkadłubowej.