mały|248x248px|Mural w Łodzi (ul. Łagiewnicka 25) upamiętniający postać Zeni Larsson. Zenia Szajna Larsson, de domo Marcinkowska (ur. 2 kwietnia 1922 w Łodzi, zm. 4 września 2007 w Sztokholmie) – polsko-szwedzka pisarka i rzeźbiarka żydowskiego pochodzenia, ocalała z Zagłady.
Życiorys Urodziła się w 2 kwietnia 1922 roku w Łodzi jako Zenia Marcinkowska. Wychowała się robotniczej dzielnicy. Zaprzyjaźniła się w dzieciństwie z Chavą Rosenfarb, z którą później przez lata prowadziła korespondencję. W latach 1940–1944 mieszkała w łódzkim getcie. Ojciec Zeni popełnił samobójstwo, by jego żona i córka dostały jego przydział żywności; Rosenfarb odkryła jego ciało. Po likwidacji getta Zenia została deportowana do obozu Auschwitz-Birkenau, a następnie do Bergen-Belsen, gdzie dotrwała oswobodzenia obozu w kwietniu 1945 roku. Emigrowała do Szwecji w sierpniu tego samego roku, dzięki pomocy Czerwonego Krzyża.
Studiowała rzeźbę na akademii sztuk pięknych, kształciła się w pracowni Erica Grateʼa. Pracując z różnorodnym materiałem, takim jak drewno, terakota, gips i marmur, tworzyła przede wszystkim studia postaci oraz portrety, w tym wizerunek Astrid Lindgren.