Zjednoczenie Stoczni Polskich utworzone najpierw na podstawie zarządzenia Ministra Przemysłu z 1945 r. jako „Zjednoczenie Stoczni Polskich” i od 1948 r. działało nadal w ramach narodowych planów gospodarczych oraz według zasad gospodarki handlowejZarządzenia Ministra Przemysłu z dnia 14.VI.1945 r. w sprawie utworzenia „Zjednoczenie Stoczni Polskich”. Dz. U. Ministerstwa Żeglugi i Handlu Zagranicznego z 1945 nr 1, poz. 6..

Przedmiotem działania Zjednoczenia była praca na polu techniki i wytwórczości okrętowej mającej na celu rozwój budownictwa i przemysłu okrętowego, a w szczególności budowa i remont okrętów morskich oraz inne prace zlecone przez Ministra Żeglugi w zakresie związanym z możliwościami technicznymi urządzeń stoczniowych.

W skład przedsiębiorstwa wchodziły jako jego oddziały następujące stocznie: Stocznia Gdańska (dawna Nr 1 i Nr 2), Stocznia Północna (dawna Nr 3), Stocznia Gdyńska (dawna Nr 13), Stocznia Szczecińska (dawna Odra).

Organem zarządzającym przedsiębiorstwa była dyrekcja powoływana i zwalniana przez Ministra Żeglugi, składająca się z dyrektora naczelnego, reprezentującego dyrekcję samodzielnie oraz z podległych dyrektorowi naczelnemu czterech dyrektorów.