Działalność naukowa Jej prace badawcze koncentrują się na mechanizmach molekularnych nowotworzenia, a od lat 90. także niedokrwienia, niedotlenienia i starzenia się mózgu oraz schorzeń neurodegeneracyjnych – przede wszystkim choroby Alzheimera i choroby Parkinsona. Celem wszystkich badań jest wskazanie nowych punktów uchwytu dla udoskonalenia terapii jak również analiza działania wybranych związków farmakologicznie czynnych również w badanych modelach choroby Alzheimera i Parkinsona. W 2024 roku prowadziła również badania nad zależnościami pomiędzy zaburzeniami przekaźnictwa, ekspresją genów i interakcjami białek o zaburzonej konformacji (peptydów β-amyloidu i α-synukleiny). Wcześniej, w latach 2018–2024 jej badania uwzględniały zaburzenia transkryptomu i proteomu oraz udziału białek o zmienionej konformacji w chorobach neurodegeneracyjnych i towarzyszących im stanach zapalnych, i wśród wniosków wskazują na neuroprotekcyjne działanie specyficznych inhibitorów enzymów w tym kinaz fosfolipidów inozytolowych, kinaz sfingozyny, fosfolipaz, lipooksygenaz, cyklooksygenazy oraz polimeraz poly(ADP-rybozy) (PARPs) i sirtuiny-1 (SIRT-1) kluczowych molekularnych regulatorów procesów przeżycia i śmierci komórki, jak również nowych agonistów specyficznych receptorów dla bioaktywnych lipidów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Joanna Strosznajder · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.