Odróżnienie M. fructigena od podobnych gatunków jest trudne. Dokonuje się tego na podstawie analizy cech mikroskopowych (budowa i wielkość zarodników i budowa strzępek rostkowych), oraz analizy rozwoju hodowli na PDA, biorąc pod uwagę tempo i typ wzrostu oraz kolor kultury. Konidia Monilinia fructigena są większe od konidiów M. laxa i M. polystroma i często jedno konidium tworzy dwie strzępki rostkowe. M. laxa ma konidia podobnej wielkości co M. fruticola, ale jej strzępki rostkowe są krótkie i skręcone. Jednakże nie wystarcza to do pewnej identyfikacji gatunku i zwykle konieczne jest zastosowanie testu PCR.
Znaczenie Potwierdzono występowanie Monilinia fructicola w Ameryce Północnej, Afryce, Azji, na niektórych wyspach Oceanu Indyjskiego, w Australii i na Nowej Zelandii. Początkowo w Polsce brunatną zgniliznę drzew owocowych wywoływały dwa patogeny: Monilinia laxa i Monilinia fructigena, w 2002 r. jednak po raz pierwszy potwierdzono wśród jej patogenów również Monilinia fructicola.
Monilinia fructicola infekuje głównie drzewa pestkowe, ale może porażać także drzewa ziarnkowe, np. jabłonie i grusze. Może poważnie zmniejszyć plon, gdyż wywołuje zamieranie pąków kwiatowych i zgniliznę owoców. Ponadto osłabia drzewa, poraża bowiem również liście i pędy.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Twardnicowate