jako patogeny tej choroby wymienia są także dwa następne gatunki: Monilinia fructicola i Monilinia polystroma.
M. polystroma znana jest tylko w postaci anamorfy, ale wiadomo, że jest blisko spokrewniona z M fructigena, która tworzy teleomorfę. Odkrycie teleomorfy ''M. polystroma zapewne jest tylko kwestią czasu. Gatunki te dotychczas odróżniano metodami molekularnymi. M. poystroma może być szeroko rozpowszechniona w Azji i być może w Europie.
Rozwój Kolonie na agarze z dekstrozą ziemniaczaną (PDA) osiągają średnicę 50–60 mm po 6 dniach w temperaturze 22 °C w cyklu 12 godzin światła/12 godzin ciemności. Brzeg kolonii równy, strzępki konidiotwórcze o barwie od płowożółtej do jasnożółtej wyniesione ponad powierzchnię kolonii na 1–2 mm. Podkładki tworzą się w 10–12 dni po rozpoczęciu hodowli; dojrzałe czarne podkładki początkowo są dyskretne, później zlewając się tworząc czarną masę. Makrokonidia kuliste, jajowate lub cytrynkowate, gładkie, 12-21 × 8-12 µm, średnio 16,4 × 10,1 µm w wodzie destylowanej, gdy rosną na agarze wiśniowym (CHA) w temperaturze 22° poniżej NUV mają wymiary 11 × 20 × 8-11