W Japonii starożytne przysłowie mówi, że „biała skóra zakrywa siedem skaz” (色の白いは七難隠す iro no shiroi wa shichinan kakusu), a japońskie kobiety przede wszystkim podejmują liczne wysiłki, starając się utrzymać jakość swojej skóry w określonych standardach, unikając ekspozycji na bezpośrednie działanie promieni słonecznych i uciekając się do produktów kosmetycznych specjalizujących się w wybielaniu skóry, dostępnych w każdym miejscu w kraju. mały|upright|left|Japońskie kobiety często wybierają parasol, aby chronić swoją jasną skórę przed promieniami słońca.
Chociaż przyczyną dążenia do tego kanonu piękna jest często chęć naśladowania stereotypowego piękna kobiet białej odmiany człowieka, pierwotny motyw japońskiej obsesji na punkcie jasnej skóry miał więcej wspólnego z różnicami w klasie społecznej. Uważano, że jaśniejsza karnacja wskazuje na wyższy poziom wykształcenia, zamożność i klasę społeczną, podczas gdy ciemniejsza skóra odnosiła się do życia z pracy na świeżym powietrzu, podczas której skóra była narażona na ciemnienie z powodu ciągłej ekspozycji na słońce. Ponadto, jeszcze przed jakimkolwiek kontaktem z jasnoskórymi Europejczykami oraz ciemnoskórymi Afrykanami czy Hindusami, Japończycy zawsze kojarzyli białą skórę z pojęciem piękna, w konsekwencji uważając czarną skórę i etykietując ją jako nieestetyczną.