Stępki jednostek położono w latach 1917–1918, a zwodowane zostały w latach 1918–1920.
Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby Los „Rota” Orlogsværftet marzec 1917 16 sierpnia 1918 wrzesień 1920 samozatopione 29 sierpnia 1943, złomowane w 1952 „Bellona” czerwiec 1917 14 marca 1919 lipiec 1921 „Flora” sierpień 1918 23 kwietnia 1920 styczeń 1922
Dane taktyczno-techniczne Jednostki typu Rota były niewielkimi, przybrzeżnymi okrętami podwodnymi o konstrukcji jednokadłubowej. Długość całkowita wynosiła 47,5 metra, szerokość 4,4 metra i zanurzenie 2,7 metra. Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 301 ton, a w zanurzeniu 369 ton. Okręty napędzane były na powierzchni przez dwa silniki wysokoprężne o łącznej mocy 900 KM. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne Titan Electro o łącznej mocy 640 KM. Dwa wały napędowe obracające dwiema śrubami umożliwiały osiągnięcie prędkości 14,5 węzła na powierzchni i 10,5 węzła w zanurzeniu. Zapas paliwa płynnego wynosił 12 ton.