Budynek miał 6 kondygnacji nadziemnych i 1 podziemną. Elewację tworzyły białe płyty ceramiczne oraz niebieskie szkło refleksyjne, w efekcie przypominała ona tę zastosowaną w w Chicago. Fasada budynku była symetryczna i tworzyła uskokową kompozycję otwierającą się w miarę wzrostu wysokości obiektu. Bryła budynku to prostopadłościan urozmaicony przez fioletową tubę spinającą wejścia i cylindryczne kształty na narożnikach od strony zaplecza. Tuba przechodziła w wydłużone daszki nad centralnie położonymi wejściami. Biurowiec miał także duże, reprezentacyjne atrium z przeszklonym dachem i żyrandolem o długości kilku kondygnacji. Galerie na kolejnych kondygnacjach miały charakter otwarty. Materiały użyte do wnoszenia budynku pochodziły z importu ze Stanów Zjednoczonych.
Architektura budynku reprezentowała nurt postmodernizmu. Można też dostrzec elementy dekonstruktywizmu.
W otoczeniu budynku znajdowała się ozdobna fontanna.
Odbiór W 1992 roku biurowiec został nagrodzony tytułem „Budowa Roku” w konkursie organizowanym przez Polski Związek Inżynierów i Techników Budownictwa.