Wodowano go 9 maja 1878 roku, w rocznicę bitwy pod Helgolandem w 1864 roku z eskadrą austriacko-pruską, i dla jej upamiętnienia nazwano „Helgoland”.
Opis thumb|Przekrój i plan pancernika Kadłub był nitowany, wykonany z żelaza, z podwójnym dnem i grodziami wodoszczelnymi. Dziób tworzył taran, wystający na 2,3 m od pionu dziobowego. Okręt miał gładki pokład i pojedynczy komin na śródokręciu, poprzedzony mostkiem z masztem dziobowym. Dalej na pokładzie były składowane łodzie, na wysokim stelażu, i znajdował się tam drugi maszt. Załoga obejmowała 331 osób. Wyporność wynosiła 5332 ton angielskich lub według innych źródeł 5480 ton metrycznych. Długość całkowita wynosiła 79,12 m, szerokość 18,03 m, a zanurzenie 5,89 m.
Uzbrojenie Uzbrojenie główne składało się z jednej armaty kalibru 305 mm umieszczonej w dziobowej barbecie nakrytej lekką wieżą oraz czterech dział kalibru 260 mm umieszczonych w rogach centralnej baterii, poniżej pokładu górnego. Działo kalibru 305 mm miało długość L/22 (22 kalibry). Wyprodukowane było przez niemieckie zakłady Kruppa i ważyło 35 ton. Szybkostrzelność wynosiła jeden strzał na 5 minut. Działo miało pole ostrzału w sektorze dziobowym 240°, przy czym czas przejścia między skrajnymi położeniami, siłami mięśni załogi, wynosił 6 minut 40 sekund.