Powierzchnia biała, gładka, z zaznaczoną strefą pierścieniową, szczeciniasta, ukorzeniona, z grzybnią u podstawy. Miąższ W trzonie białawy, w kapeluszu mysio szary, przechodzący w szary, w końcu brązowo-czarny, kruchy, po dojrzeniu rozpływający się w czarną maź. Smak łagodny, zapach nieprzyjemny. Cechy mikroskopowe Podstawki 12–34 × 7–9 µm, cheilocystydy 40–85 × 25–45 µm, cylindryczne, podłużne, elipsoidalne, pleurocystydy 50–120 × 20–40 µm, cylindryczne, podłużno-stożkowe lub wrzecionowate. Zarodniki ciemnobrązowe do brązowoczarnych 6,4-8,6 × 4,5-6,7 µm, grubościenne, szeroko elipsoidalne, soczewkowate, z centralnymi porami rostkowymi, Q = 1,1–1,5. Gatunki podobne Czernidłak szarawy (Coprinopsis cinerea), czernidłak dwuzarodnikowy (Coprinellus bisporus), czernidłak srokaty (Coprinopsis lagopus), czernidłak koński (Coprinopsis radiata).
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska Coprinopsis gonodophylla w wielu krajach Europy i na zachodnim wybrzeżu Ameryki Północnej. W wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Władysława Wojewody z