W następnych latach pracował dorywczo w różnych zakładach metalowych, między innymi u braci Evansôw.
Powstanie styczniowe W nocy 14–15 stycznia 1863 miała się odbyć branka, przymusowy pobór młodzieży warszawskiej do armii rosyjskiej, który miał zapobiec wybuchowi powstania narodowego. Aby uniknąć branki, setki młodych Polaków opuściły miasto. Wśród nich był Mieczysław Wolski wraz z kuzynami Franciszkiem i Edmundem. Uzbrojenie przemyciła im starsza siostra Mieczysława, Wanda Umińska. Po zatrzymaniu pociągu przejechali w Lasy Radziwiłłowskie. Wstąpili do oddziału Józefa Łakińskiego. Przebyli szlak bojowy oddziału od Opoczna do Gostynina. Tam Mieczysław Wolski dostał się do niewoli. Pobity przez Kozaków, był trzymany na odwachu w Kutnie. Następnie był więziony w Cytadeli Warszawskiej. Wyrokiem sądu został skazany na pozbawienie praw stanu szlacheckiego i karne wcielenie do wojska. Został wysłany do batalionu w w Orsku na Uralu. Dzięki staraniom siostry Wandy i życzliwości , dowódcy wojsk rosyjskich okręgu warszawskiego, Mieczysław Wolski powrócił po dziewięciu miesiącach.