Podstawowy wywód Berkeleya zawarty już na pierwszych stronach traktatu (po wstępie) opiera się na stwierdzeniu, że to, co daje się ująć bezpośrednio podczas obserwacji rzeczywistości, to doznania percepcyjne, np. jabłko w bezpośrednim doświadczeniu jawi się tylko jako układ doznań (kształt, kolor, smak, zapach). Natomiast domniemanie, że istnieje coś poza doznaniami, domniemanie, że np. jabłko jest czymś więcej niż jedynie układem doznań percepcyjnych, jest nieuprawnione i jest metafizycznym zmyślaniem. thumb|Portret rodzinny George’a Berkeley'ego W 1713 roku przyjął święcenia kapłańskie i pojechał na staż kapłański do Londynu. Po powrocie ze stażu kontynuował karierę akademicką w Trinity College w Dublinie, zostając dziekanem jednego z wydziałów i kończąc w tym czasie drugą część Treatise Concerning the Principles of Human Knowledge.
W drugiej połowie życia zaangażował się w rozmaite prace misjonarskie, z których najważniejszą było ustanowienie dwóch uniwersytetów misjonarskich – na Rhode Island w Ameryce Północnej – oraz na wyspach Bermudach.