Po inwazji Włoch na Albanię w kwietniu 1939, Zavalani został internowany we Włoszech, skąd udało mu się uciec do Szwajcarii, skąd przez Francję przedostał się do Wielkiej Brytanii. Tam też spotkał się z przebywającym na wygnaniu królem Zogiem I. Od listopada 1940 pracował w sekcji albańskiej rozgłośni BBC, z którą związał się do końca życia. Od 1941 kierował brytyjskim oddziałem organizacji Shqipëria e Lirë (Wolna Albania), założonej w Bostonie przez Kostandina Çekreziego. W czasie wojny próbował uzyskać poparcie polityków brytyjskich na rzecz odbudowy niepodległej Albanii po wojnie. Zmarł w 1966, w wyniku obrażeń odniesionych w wypadku samochodowym. W 1998 nakładem wydawnictwa Phoenix ukazał się wybór listów Zavalaniego, w opracowaniu Ndriçima Kulli.
Był żonaty (w 1936 poślubił Marię Selmę, córkę Kahremana Vrioniego).
Pamięć W styczniu 2024 w Bibliotece Narodowej w Tiranie, w 120 rocznicę urodzin odsłonięto wystawę poświęconą Tajarowi Zavalaniemu. Imię Zavalaniego nosi jedna z ulic w tirańskiej dzielnicy Babrruje.
Twórczość 1951: How Strong Is Russia (wyd. Londyn) 1957-1963: Histori e Shqipnis (2 tomy, wyd. Londyn) 1997: Land of Eagles (wyd. Londyn) 1998: Misioni i shekullit XX (wyd. Tirana) 2018: Ditar : (1942-1944) : (dhe shkrime të tjera) (wyd.