Szczególną cechą architektury wnętrza jest to, że przęsła riwaków i sali modlitewnej są nakryte płytką kopułą z cegły, z wyjątkiem nawy równoległej do ściany kibla, która jest szersza niż reszta i przykrywa ją drewniany strop. Zakłada się, że te ceglane kopuły stanowią część XIV-wiecznych renowacji Amira Yalbugha al-Salimi, ponieważ przypominają one kopuły w Meczecie Sułtana Barquqa o podobnym datowaniu (1400-11), a żadne kopuły tego typu z okresu Fatymidów nie są znaneD. Behrens-Abouseif, Islamic Architecture in Cairo: An Introduction, Leiden-New York-Köln 1992, s. 73-74.. Wnętrze meczetu nie zachowało wiele ze swojej pierwotnej formy, a jego obecny wygląd jest w dużej mierze wynikiem późniejszych konserwacji i przebudów.

Sklepy Meczet al-Aqmar nie znajdował się na poziomie ulicy, tak jak obecnie, lecz znacznie wyżej niż jej ówczesny poziom. Pierwotnie meczet był usytuowany ponad rzędem lokali handlowych, ale podnoszący się poziom ulicy pogrzebał je. Sklepy w budynkach meczetów miały ważny cel funkcjonalny – dochody z ich czynszów stanowiły wakf, czyli rodzaj darowizny na rzecz instytucji religijnej, służący utrzymaniu tej instytucji i opłaceniu jej personelu.