thumb|Zamaskowane punji w czasie wojny wietnamskiej thumb|Amerykańscy specjalsi z wykrytymi punji podczas wojny wietnamskiej Punji – osadzony w dole prosty, naostrzony patyk lub pal wykonany z drewna lub bambusa, wykorzystywany jako pułapka między innymi w czasie wojny wietnamskiej. Słowo „punji” pochodzi najprawdopodobniej z języków tybeto-birmańskich.

Opis Punji umieszczano w znacznych ilościach, w miejscach w których spodziewano się wroga. Maskowano je przez naturalne zarośla, uprawy, trawę lub podobne materiały. Często włączano je do różnego rodzaju pułapek jak na przykład wilcze doły, do których wpadał żołnierz.

Czasami wykopywano dół z punji po bokach skierowanymi w dół pod kątem. Żołnierz wpadający do dołu nie był w stanie wyciągnąć nogi bez wyrządzenia sobie poważnych obrażeń, które mógł spowodować upadek do przodu, gdy noga znajdowała się w wąskim, pionowym dole wyłożonym punji. Takie doły wymagały czasu i ostrożności, aby wyciągnąć nogę żołnierza, unieruchamiając oddział dłużej niż w przypadku zwykłego przebicia stopy. Dodatkowo punji powlekano trucizną z roślin, zwierzęcym jadem lub ludzkim kałem, powodując zakażenie lub zatrucie ofiary po przekłuciu punji, nawet jeśli sama rana nie zagrażała życiu.