Robert Vandekerckhove (ur. 30 czerwca 1917 w Ingelmunster, zm. 23 lutego 1980 w Mechelen) – belgijski i flamandzki polityk, prawnik i samorządowiec, parlamentarzysta, od 1974 do 1977 minister, w latach 1977–1980 przewodniczący Senatu.

Życiorys Pochodził z rodziny wielodzietnej. Działał w młodzieżowych organizacjach katolickich. W 1940 ukończył prawo na Katolickim Uniwersytecie w Lowanium. W trakcie studiów zajmował się dziennikarstwem, m.in. jako sekretarz redakcji czasopisma „Universitas”. W 1937 został sekretarzem studenckiej organizacji Politica, następnie w latach 1939–1940 pełnił funkcję jej wiceprzewodniczącego. Pracował m.in. w instytucji kredytowej w Brukseli i jako wykładowca w instytucie administracji publicznej w Ixelles. W trakcie II wojny światowej współpracował z grupami ruchu oporu. Po wyzwoleniu został urzędnikiem w ministerstwie zaopatrzenia. Należał do organizatorów powołanej w 1945 chadeckiej partii PSC-CVP, został jednym z dwojga jej sekretarzy generalnych. Pełnił tę funkcję do 1947, później podjął praktykę w zawodzie notariusza w Mechelen.