Schronisko Holubyho — całoroczne schronisko górskie w Białych Karpatach posiadające zarówno ofertę noclegową, jak i gastronomiczną. Usytuowane jest na wschodnim zboczu Wielkiej Jaworzyny, na wysokości 920 m n.p.m. Znajduje się w gminie Lubina, około 250 m od czesko-słowackiej granicy, przechodzącej wzdłuż grzbietu Białych Karpat.
Historia Budowa schroniska na Wielkiej Jaworzynie została zainicjowana przez Klub Czechosłowackich Turystów (KČST) w Uherskim Brodzie i Starej Turze oraz Ministerstwo Handlu Czechosłowacji. Kamień węgielny położono 8 lipca 1923 r. W wydarzeniu udział brali mieszkańcy z obu stron granicy, związki turystyczne, przedstawiciele polityczni oraz reprezentanci majątków Springerów i Liechtensteinów. Na budowniczego wybrano Josefa Jiráska z Uherskiego Brodu.
Krótko przed rozpoczęciem budowy, 15 czerwca 1923 r., u swojego zięcia w Pezinoku, zmarł słowacki, botanik, etnograf, protestancki kaznodzieja, pisarz narodowy i zwolennik ruchu czesko-słowackiej wzajemności (), Jozef Ľudovít Holuby, działający również w Białych Karpatach. Prezes oddziału KČST w Uherským Brodzie i przyjaciel Holubyho, Ferdinand Prager, zaproponowali, aby budowane schronisko zostało nazwane na cześć zmarłego.