mały|Saltacja wykrotowa (widoczny system korzeniowy, czyli karpa, wraz z wyrwanymi utworami glebowymi oraz zagłębienie) Saltacja wykrotowa – naturalnyŁukasz Pawlik, Przekształcenia powierzchni stokowych w Sudetach w wyniku procesu saltacji wykrotowej, w: Landform Analysis, vol. 20, 2012, s. 79–94, biogeomorfologiczny proces modulacji podłoża, polegający na wyrywaniu (razem z korzeniami drzew) utworów glebowo-zwietrzelinowych, jak również przemieszczaniu ich i osadzaniu w niedużej odległości od miejsca wyrwaniaŁukasz Pawlik, Znaczenie saltacji wykrotowej w kształtowaniu rzeźby stoku, w: Czasopismo Geograficzne, tom 80, zeszyt 3/2009, s. 130, 133, ISSN 0045-9453.

Charakterystyka procesu Saltacja wykrotowa zachodzi w sytuacji, kiedy to pozioma siła składowa oddziaływująca na koronę i pień przekracza zdolność korzeni oraz gleby do utrzymania drzewa w miejscu, na którym rośnie. Proces kojarzony jest głównie z powstawaniem wiatrołomów o genezie meteorologicznejŁukasz Pawlik, Wiatrowały i wiatrołomy w lasach Nadleśnictwa Wałbrzych w świetle analizy danych z SILP w środowisku GIS oraz ocena efektów powierzchniowych procesu saltacji wykrotowej w Górach Suchych, Sudety Środkowe, w: Landform Analysis, vol. 28, s. 62, 2015. W mniejszym stopniu jest on efektem innych zdarzeń, czy procesów, w tym m.in.