W 1610 roku, z powodu złego stanu technicznego wieży wzniesiono nową na planie kwadratu o boku 6 metrów, która przylegała do elewacji zachodniej w osi założenia. Wieżę, tym razem już wyższą od sygnaturki znajdującej się na dachu korpusu, zwieńczono kulą, krzyżem, chorągiewką i gwiazdą, której elementy pomalował miejscowy malarz George Hader. W tym samym czasie przebudowano korpus świątyni, przedłużając go w kierunku zachodnim o 18 łokci czyli około 10,90 m. Okna zakończono łukiem półpełnym o prostych podziałach maswerków. Na dachu umieszczona była sygnaturka o cechach już wczesnorenesansowych. Prace zakończono w maju 1610 roku. Wygląd kościoła w takiej formie widoczny jest na grafice G. Hayera z 1613 rokuPlan Georga Hayera z widocznym kościołem z lewym dolnym rogu oraz na planie miasta umieszczonego w dziele M. Meriana z 1650 roku. W październiku 1638 na wieży osadzono żelazną szpilę.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dawny kościół imienia Zbawiciela na placu Czystym we Wrocławiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.