od lat 20. XVII w. upowszechniła się forma mocniej wygięta i bez pióra, a najsilniej wygięte egzemplarze są nazywane tegha. Centralne Indie, choć pod wpływem Mogołów, zachowały własne tradycje. W XVIII w. Vizianagaram w państwie Marathów stał się ważnym centrum produkcji broni. Jednym z typowych wyrobów były ciężkie teghi o szerokiej, hinduskiej głowni i kanciastej osłonie rękojeści, typu muzułmańsko-hinduskiego. Tamtejsze wytwory często zdobiono grubym, wycinanym reliefem.

Szable te były używane zarówno przez Marathów, Radźputów, jak i Mogołów. Prawdopodobnie pierwotnie służyły kawalerzystom jako druga broń boczna, wieszana u siodła. Ze względu na swoje imponujące rozmiary przejęły następnie funkcję broni ceremonialnej.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Tegha z XVIII w. ze zbiorów Royal Armouries

Kategoria:Szable Kategoria:Broń indyjska