Władysław Bohosiewicz (ur. 9 sierpnia 1905 w Czortkowie w powiecie tarnopolskim, obecnie Ukraina, zm. 22 grudnia 2001 w Katowicach) – polski inżynier elektryk.

Jego ojciec Andrzej był inżynierem mechanikiem, pracownikiem kolejowym. W 1921 roku rodzina zamieszkała we Lwowie.

Maturę zdał w 1925 r. we Lwowie. W latach 1925–1935 studiował (z przerwą na leczenie) na Oddziale Elektrycznym Wydziału Mechanicznego Politechniki Lwowskiej. Stopień inżyniera elektryka, po wykonaniu u prof. Kazimierza Idaszewskiego pracy klauzurowej Obliczenie motoru bocznikowego, uzyskał 16 grudnia 1935 r.

Pracę zawodową rozpoczął 1 czerwca 1935 r. na Politechnice Lwowskiej jako asystent w Katedrze Pomiarów Elektrotechnicznych i Laboratorium Elektrotechnicznym prowadzonym przez prof. Włodzimierza Krukowskiego. Ówczesny dyrektor techniczny Śląskich Zakładów Elektrycznych SA z Elektrownią Chorzów Ślązel w Katowicach – prof. Roman Podolski zwrócił się do prof. Krukowskiego o skierowanie do „Ślązelu" kandydata do pracy w dziale liczników. Wybór padł na wyróżniającego się asystenta – Bohosiewicza. W końcu 1936 r. został on zaangażowany do pracy w Oddziale Liczników „Ślązelu". W 1938 r. został kierownikiem tego Oddziału. 02 września 1939 r. personel kierowniczy zakładów ewakuował się do Krakowa i Lublina.