Projekt został wznowiony po 1992 r. jako 1Ł220U przez Ukrainę, która umieściła radiolokator w swojej ofercie eksportowej. W tej wersji pojazd ma masę 39 500 kg, długość 9214 mm, szerokość 3250 mm i wysokość 3350 mm. Obsługę stanowi trzech żołnierzy, którzy przygotowują radar do pracy w ciągu 5 minut i w ciągu 3 minut przygotowują go do wymarszu. W konstrukcji wprowadzono istotne zmiany: zastosowano nowocześniejsze elementy wyposażenia elektronicznego tj. ekrany ciekłokrystaliczne i moduły nawigacji bezwładnościowej. Próby państwowe trwały kilka lat, w 2003 r. oficjalnie przyjęto radar na uzbrojenie Sił Zbrojnych Ukrainy. Po kilku latach pojawił się projekt rozwojowy stacji oznaczony 1Ł220U-KS montowanej na naczepie KrAZ H251N2 holowanej przez ciągnik KrAZ-62221. W wersji holowanej miejsca operatorów znajdują się w kabinie zamontowanej na nadwoziu samochodu ciężarowego KrAZ-6322 towarzyszącego radarowi. W 2018 r. wersja kołowa radaru została zaprezentowana na wystawie sprzętu wojskowego w Diewiczkach.
Wersją rozwojową systemu ma być 1Ł221E (), który jest projektowany na podwoziu terenowym KrAZ-7634NE o układzie kół 8 x 8.