thumb|left|Nash-Healey z 1951 od tyłu Samochód miał nadwozie typowego sportowego niskiego dwudrzwiowego dwumiejscowego roadstera, z reflektorami na przedłużeniu błotników, których górna linia opadała lekko w kierunku drzwi, a następnie wznosiła się nad tylnymi kołami, schodząc w dół w opływowy sposób. Maska nad silnikiem z przodu była wyraźnie wyodrębniona optycznie od błotników, a na jej szczycie znajdował się chwyt powietrza. Nadwozie było wykonane z aluminium. Kanapa o szerokości 135 cm i deska przyrządów były luksusowo wykończone angielską skórą. Samochód wyposażony był w rozkładany dach z tkaniny, szyby boczne z tworzywa chowane były w drzwi.
Samochód był napędzany przez 6-cylindrowy rzędowy silnik dolnozaworowy o pojemności 3,8 l (234,8 cala sześciennego). Silnik ten był dzielony z modelem Ambassador, lecz dzięki nowej głowicy z wyższym stopniem sprężania 8,1:1 rozwijał większą moc brutto 125 KM. Wyposażono go w dwa brytyjskie gaźniki S.U. Napęd przenoszony był na tylną oś poprzez trzybiegową skrzynię mechaniczną, za dopłatą dostępny był nadbieg. Koła miały rozmiar 6,40×15. Prędkość maksymalna wynosiła około 201 km/h (125 mph).
W pierwszym roku samochód kosztował od 4063 dolarów, a wyprodukowano ich 104. Był najdroższym modelem marki, w cenie porównywalnej np.