Adam Ignacy Chałupczyński (ur. 30 lipca 1822 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 16 marca 1887 we Włocławku)- polski lekarz, literat, autor prac o charakterze filozoficznym, działacz niepodległościowy, uczestnik powstania styczniowego.
Wczesne lata Pochodził z rodziny mieszczańskiej. Jego ojciec był kowalem. Edukację odebrał szkołach w Piotrkowie Trybunalskim. W 1837 r. ukończył gimnazjum a następnie uzyskał stopień podaptekarza. W 1849 r. ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Moskiewskim.
Praca lekarska W 1849 r. po ukończeniu studiów uniwersyteckich objął posadę lekarza miejskiego w Kozienicach. Pracę wykonywał tylko do momentu aresztowania pod zarzutem uczestnictwa w sprzysiężeniu antypaństwowym (1850). Po zwolnieniu z więzienia prowadził praktykę lekarską w Działoszynie (1853–1858). Następnie pracował jako lekarz szpitala dominialnego św. Konstancji w Maciejowicach, gdzie dał się poznać jako położnik i chirurg. Po upadku powstania styczniowego pracował jako lekarz w Izbicy Kujawskiej. Od 1876 r. prowadził prywatną praktykę lekarską we Włocławku.