Julia kończy list do cioci. Wchodzi Erazm z pudełkiem z obrączkami. Zmuszony czekać zaczyna notować, żeby nie tracić czasu. Wyraża też nadzieję, że wdroży do podobnej systematyczności swego syna. Julia życzy swojemu więcej spontaniczności. Dochodzi do spięcia. Erazm chce się oddalić, by poobserwować angielski parowiec. Systematyczność Anglików i ich fabryki sprawiają mu ulgę. Dochodzi do sporu o fabryki. Erazm wychodzi zostawiwszy pudełko z obrączkami. Julia ma chwilę jasności dotyczącej charakteru swego przyszłego narzeczonego. Wzburzona porzuca niedokończony list i wybiega nad morze.
Nad morzem zbiera się na nawałnicę. Feliks doczytał list od Julii, w którym informuje go ona o swych zaręczynach i usiłuje utopić się morzu. Marta żałuje, że porzuciła wachlarz, na którym mogłaby zapisać wiadomość o swym utonięciu. Feliks uznaje ją za zbyt piękną i młodą, by miała kończyć ze swym życiem. W jej gotowości, by czuć jak Julia odnajduje bliską duszę. Odchodzą trzymając się za ręce. Julia spotyka Erazma. Statek, który wyszedł oglądać nie odpłynie, rejs odwołano.