Łopienka należała do najważniejszych sanktuariów maryjnych diecezji przemyskiej, równocześnie będąc centrum kultu maryjnego w całych zachodnich Bieszczadach.
Według legendy w XVIII wieku Matka Boska miała objawić się 7–letniej niemej dziewczynce, która cudownie odzyskała glos. Wieść o cudzie rozeszła się bardzo szybko i do Łopienki zaczęły przybywać tłumy wiernych. Wtedy właściciel wsi ufundował obraz Matki Boskiej nakazując równocześnie, aby umieścić go w drewnianej kapliczce (w pobliżu lipy i strumienia); następnie wybudowano cerkiew, gdzie przeniesiono obraz. Źródełko nieopodal cerkwi nosi miano cudownego.
Istnieje wiele przekazów - legend o cudowności ikony. Jedno podanie mówi, że cudowny obraz spostrzegły gęsi, które głośnym gęganiem powiadomiły o tym ludzi. Inne mówi, że w drodze do Terki woły (lub konie), ciągnące wóz z obrazem, stanęły na granicy Łopienki i nie chciały dalej iść, po sprowadzeniu nowych okazało się, że nadal nie chcą iść;