W niektórych okazach niektóre komórki strzępek oglądane w kontraście fazowym różnią się wyraźnie od innych pod względem refrakcyjnej zawartości protoplazmatycznej (wyglądają jak gleocystydy np. Hypochnicium). Początkowe części strzępek są gęsto splątane w sznury, podobnie jak ryzomorfy na brzegu owocnika. W sznurach tych często między strzępkami występują anastomozy. Konsystencja jest miękka i luźna (jak u Trechispora). Podstawki o wymiarach 15–25 × 5–7 µm, maczugowate do cylindrycznych, z gutulami w protoplazmie, ze sprzążką bazalną i przeważnie z 4 sterygmami. Cystyd brak. Zarodniki odwrotnie jajowate do kulistych lub kuliste, z małym apiculusem, grubościenne i silnie cyjanofilne, 3,5–4,5 (–5) × 3–4 µm. Młode zarodniki przeważnie z jedną gutulą. Gatunki podobne Jest to jednolity i jednorodny gatunek, który z reguły jest rozpoznawany bez trudności. W jednej z kolekcji występowały nienormalnie rozwinięte podstawki z przewagą 1-2 sterygmowych. Niektóre podstawki są wydłużone i wierzchołkowo zwężają się, upodabniając się do cystydioli. Zarodniki różnią się wielkości (do 6 µm) w zależności od liczby sterygm. Podobna jest Cristinia filia, ale ma zarodniki dekstrynoidalne i strzępki ampułkowate.