W grudniu 1926 została sędzią pokoju, jako jedna z pierwszych kobiet w Nowej Zelandii.
W 1940 Peter Fraser został premierem Nowej Zelandii. Janet Fraser aktywnie wspierała męża w działalności politycznej jako „doradca polityczny, badacz, strażnik i system osobistego wsparcia”. Uczestniczyła z nim w podróżach służbowych. W sierpniu 1943 witała Eleanor Roosevelt podczas jej wizyty w Nowej Zelandii.
W 1943 dowiedziała się od Marii Wodzickiej, żony konsula w Wellington Kazimierza Wodzickiego, o losie polskich dzieci ewakuowanych z Syberii i Iranu. Zorganizowała w Nowej Zelandii kampanię informacyjną na rzecz pomocy im. Do przyjęcia uchodźców namówiła także swojego męża, zapewniając ich utrzymanie na koszt nowozelandzkiego rządu. Ostatecznie jesienią 1944 do Nowej Zelandii dotarło 733 polskich dzieci, głównie sierot, wraz z opiekunami. Zostały przywitane przez tłumy ludzi. Małżeństwo Fraserów osobiście dbało, by w obozie dzieci z Pahiatua panowały odpowiednie warunki. Janet Fraser stanęła na czele Komitetu Obywatelskiego, który organizował pomoc materialną dla Polaków. Za pomoc na rzecz Polaków w 2021 została wraz z mężem odznaczona Medalem Virtus et FraternitasPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 maja 2021 r. o nadaniu odznaczeń ().