Bojkot antyżydowski w Niemczech () – ogólnoniemiecka akcja antyżydowska przeprowadzona w 1933 roku w III Rzeszy, polegająca na bojkotowaniu sklepów, przedsiębiorstw i praktyk prowadzonych przez Żydów, często połączona z niszczeniem ich mienia oraz z zastraszaniem osób niebiorących udziału w akcji.
Historia Od czasu zwycięskich dla Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP) wyborów parlamentarnych do Reichstagu w dniu 5 marca 1933 roku, nasiliły się ataki Sturmabteilung (SA) na Żydów w Berlinie, jak i na terenie całych Niemiec.
Zaledwie kilka dni po wyborach, 13 marca, NSDAP rozpoczęła pierwsze antysemickie wystąpienia przeciwko żydowskim sklepom i sklepikarzom. Akcję rozpoczęto w Berlinie na Kaiserstraße, gdzie zmuszono żydowskich właścicieli sklepów do ich zamknięcia. W drugiej połowie marca dochodziło do dalszych powtarzających się akcji niszczenia mienia oraz blokowania działalności handlowej. 30 marca nowo utworzona rada miejska w Berlinie zadecydowała, aby nie udzielać więcej zamówień dla miasta żydowskim przedsiębiorstwom. Dwa dni później, 1 kwietnia 1933 roku, została przeprowadzona przez bojówki SA szeroko zakrojona akcja na obszarze całej Rzeszy.