Morfologia Owocniki Rozpostarte, przyrośnięte, początkowo siateczkowate, z wiekiem skorupiaste, białawe do bladoochrowych. Hymenium kolczaste z krótkimi, gęsto stłoczonymi zębami (zwykle o długości ok. 0,5 mm), o różnym kształcie, ale z reguły stożkowymi do cylindrycznych. Pod lupą na wierzchołkach kolców można dostrzec kępkę podobnych do włosków, kruchych strzępek. Brzeg ostry i wyraźny, szczególnie w dojrzałych egzemplarzach. Pod wpływem KOH hymenium przebarwia się na żółto.
Owocniki są długowieczne, trwałe i dobrze znoszą okresy suszy. Cechy mikroskopowe System strzępkowy dimityczny, składający się z dwóch rodzajów strzępek; cienkościennych strzępek generatywnych o szerokości 2–3 µm ze sprzążkami na septach i bogato rozgałęzionych, grubościennych, włóknopodobnych strzępek szkieletowych o szerokości 2–3 µm, z rzadkimi przegrodami i bardzo nielicznymi sprzążkami. Strzępki szkieletowe znajdują się głównie w subikulum. Wierzchołkowe strzępki zębów są nieregularnie zakrzywione i skręcone oraz mają szkliste, nierównomiernie pogrubione ściany. Są kruche i dlatego łatwo zanikają. Gleocystydy przeważnie liczne, cienkościenne, zaokrąglone lub wydłużone, 25–35 × 7–10 µm, czasem z wierzchołkowo zaokrągloną bańką. Niektóre cystydy mają jednorodną, żółtą zawartość, podczas gdy inne zawierają centralne, szkliste, żywiczne ciałko.