Pozostając członkiem klubu poselskiego chadecji pod koniec 1923 roku rozpoczął wydawanie „Jutra: Dziennika bezpartyjnego”. Próba ta zakończyła się niepowodzeniem – 30 grudnia 1923 roku ukazał się ostatni numer tej gazety. Rok później związał się z katowicką „Polonią”. W 1925 roku wszedł w skład Zarządu Głównego chadecji na teren Województwa Śląskiego i Zagłębia Dąbrowskiego (nie wiadomo, czy był wówczas formalnie członkiem partii). W obliczu widocznego przesunięcia sympatii politycznych mieszkańców Zagłębia w stronę lewicy (w kwietniu 1925 roku socjaliści wygrali wybory samorządowe w Sosnowcu) zdecydował się wstąpić do PSL „Piast” i ubiegać się o reelekcję poselską w rodzinnych stronach (okręg nr 22 – Sandomierz). Po zasileniu szeregów ludowców objął opiekę polityczną nad tym okręgiem wyborczym. Podczas przewrotu majowego opowiedział się po stronie legalnych władz RP. Starał się wtedy skłonić dawnego wychowanka ze Skierniewic – gen. Aleksandra Narbutta-Łuczyńskiego do wsparcia sił rządowych. Do rozwiązania Sejmu RP I kadencji rozbudowywał organizację terenową PSL „Piast” na ziemi stopnickiej i sandomierskiejTamże, s. 239.„Zjednoczenie. Pismo tygodniowe polityczne, społeczne, oświatowe, gospodarcze poświęcone sprawom ludu polskiego”, nr 31-33 z 19 VIII 1923, s. 1–2.„Jutro.