Napęd stanowiły dwie pochylone maszyny parowe o średnicy cylindra 50,8 cm i skoku tłoka 213 cm. Parę dostarczało pięć kotłów typu lokomotywowego. Maszyny napędzały dwa koła łopatkowe umieszczone obok siebie pomiędzy kadłubami na rufie. Każda z maszyn napędzała osobne koło, przez co mogły być używane do wspomagania manewrowania przez różnicowanie obrotów. Prędkość wynosiła 5,5 węzła w nieruchomej wodzie i tylko 2,5 węzła pod prądPrawdopodobnie chodzi w rzeczywistości o mile lądowe na godzinę – odpowiednio ok. 9 i 4 km/h.. Okręt miał dwa stery. Wyposażenie ponadto stanowiły pompy parowe.
Służba thumb|Rycina z 1862 przedstawiająca kanonierki Zachodniej Flotylli – na pierwszym planie USS „Benton” „Benton” używany był w kampanii na Missisipi począwszy od ataków na wyspę nr 10 w marcu 1862 roku. W maju jako okręt flagowy nowego dowódcy Zachodniej Flotylli Kanonierek Charlesa Davisa uczestniczył w atakach na Fort Pillow. 6 czerwca uczestniczył w bitwie na rzece pod Memphis. Następnie uczestniczył w działaniach pod głównym konfederackim ośrodkiem oporu – Vicksburgiem. 15 lipca brał udział w starciu z konfederackim okrętem pancernym CSS Arkansas na północ od Vicksburga. Wraz z flotyllą przeszedł następnie w podporządkowanie Marynarki zamiast Armii USA i stał się okrętem flagowym kontradmirała Davida Portera.