Jego powierzchnia jest lekko owłosiona (widoczne to jest dopiero pod lupą). Cały owocnik bez wyraźnego zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki 9,5–17,5 × 3,5–4,5 µm, podłużnie cylindryczne do półwrzecionowatych, gładkie. Wysyp zarodników trudno uzyskać. Gatunki podobne Hełmiczka wilgociolubna jest małym grzybem o kieliszkowatym owocniku na trzonie, czasami mylonym z Sclerotinia veratri, który występuje na ciemiężycach (Veratrum). Odróżnia się od niego brakiem sklerocjów u podstawy trzonu. Na szczątkach roślin występują jeszcze inne gatunki grzybów o kieliszkowatych owocnikach na trzonkach, należące do rodzajów Dasycyphus i Hymenoscyphus. Odróżniają się barwą i rozmiarem – często mają średnicę poniżej 2 mm.
Występowanie i siedlisko Stanowiska hełmiczki wilgociolubnej podano w Ameryce Północnej i Południowej, w Europie, Azji i Australii. W Polsce M.A. Chmiel w 2006 r. przytoczyła 8 stanowisk. Jest to gatunek pospolity, ale często przeoczany ze względu na niewielkie rozmiary.
Grzyb saprotroficzny występujący na szczątkach roślinnych. Owocniki pojedynczo lub gromadnie wyrastają na gnijących łodygach traw i ziół na podmokłych górskich łąkach. Pojawiają się wiosną, wkrótce po stopieniu się śniegu.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Tricladiaceae