W 1834 roku rząd Stanów Zjednoczonych, w ramach polityki otwierania swojej gospodarki na nowe rynki, podjął decyzję o wysłaniu specjalnego przedstawiciela Edmunda Robertsa z misjami dyplomatyczno-handlowymi do sułtana Maskatu i Omanu Sa’ida ibn Sultana oraz króla Syjamu Ramy III. W celu ułatwienia nawiązania kontaktów Roberts zaproponował wręczenie wspomnianym władcom prezentów. Wśród nich miały się znaleźć amerykańskie monety zapakowane w specjalne szkatuły. W tym samym roku Departament Stanu poprosił U.S. Mint i Departament Skarbu o przygotowanie specjalnych zestawów monet próbnych wybitych stemplem lustrzanym na potrzeby wizyt dyplomatycznych. W celu stworzenia zestawu monet z 1804 roku Moore nakazał wybić specjalnie monety jednodolarowe stemplem z rokiem 1804, w którym nigdy nie wybijano monet o tym nominale.
W związku z uchwaleniem przez Kongres w 1834 roku Coinage Act of 1834, który zredukował masę złotych monet i zmniejszył próbę złota użytego do ich produkcji, nakazał, aby monety bite według nowego standardu różniły się wizerunkiem od poprzednich. W tym celu z rewersu monety usunięto motto „E Pluribus Unum” oraz materiałową czapkę. Moore uważał łacińską inskrypcję na monetach za zbędą. W 1835 roku zrezygnował ze stanowiska dyrektora mennicy.