O trzech krasnoludkach w lesie (Die drei Männlein im Walde) – baśń opublikowana przez braci Grimm w 1812 roku w zbiorze Baśni (tom 1, nr 13).

Treść Pewien wdowiec i wdowa mieszkali w sąsiedztwie. Oboje mieli po jednej córce. Dziewczynki często się ze sobą bawiły. Pewnego dnia sąsiadka poprosiła córkę wdowca, żeby namówiła ojca do poślubienia jej. Obiecała, że będzie ją traktowała lepiej niż własną córkę. Wdowiec wahał się przez chwilę, ale ostatecznie zgodził się poślubić sąsiadkę. Szybko okazało się, że nowa macocha nie dotrzymała obietnicy, że będzie dobrze traktować córkę nowego męża. Zaczęła ją traktować okrutnie, mszcząc się za to że byłą ładniejsza od jej córki. Pewnego dnia, w środku zimy wysłała pasierbicę po do lasu po poziomki ubraną tylko w papierową sukienkę. Nie słuchała argumentów pasierbicy, że zimą nie znajdzie poziomek, a w sukience tej zamarznie. Dała jej tylko na drogę kawałek chleba, licząc na to, że pasierbica zamarznie w śniegu i już nie wróci.