Zrezygnowano też z wychodzących z mody wystających płetw tylnych, prowadząc górną linię błotników tylnych poziomo, aczkolwiek od tyłu nadal można było wyodrębnić płetwy tylne od pokrywy bagażnika między nimi. Bardziej wyeksponowano atrapę chłodnicy, o kształcie nadal zbliżonym do trapezowego, rozszerzającego się u góry, pokrytą chromowaną kratką, lecz osadzoną w grubej chromowanej oprawie. Po bokach atrapy nad zderzakiem pozostały dwa dodatkowe podłużne chromowane wloty powietrza. Samochód nabrał bardziej eleganckiego wyglądu, a zmieniona atrapa chłodnicy nadała mu podobieństwa do samochodów firmy Mercedes-Benz, z którą Studebaker współpracował.
Napęd samochodu pozostał taki sam jak w Silver Hawk i stanowił go silnik V8 OHV Thunderbolt o pojemności 289 cali sześciennych (4,7 l) z dwugardzielowym gaźnikiem, rozwijający moc 210 KM, a za dopłatą z czterogardzielowym gaźnikiem, rozwijający moc 225 KM (brutto). Standardowo była stosowana trzybiegowa skrzynia mechaniczna, za dopłatą był dostępny nadbieg (overdrive), skrzynia czterobiegowa lub automatyczna Flightomatic. Wyposażenie fabryczne było tylko podstawowe, a za dopłatą było m.in. radio, zegar elektryczny, wspomaganie kierownicy i hamulców oraz klimatyzacja (325 dolarów). Rozmiar opon wynosił 6,70×15. Model otrzymał kod fabryczny K6.