Miniatury: Teatr bez teatru, Słodycz, Krytyka, Auto-da-fé Jednoaktówki: Noc tysiączna druga, Miłość czysta u kąpieli morskich Sztuki w kilku obrazach: Zwolon (11 obrazów), Wanda (6 obrazów), Krakus (10 obrazów) Sztuki kilkuaktowe: Aktor (3 akty), Za kulisami (2 części), Pierścień Wielkiej Damy (3 akty), Kleopatra i Cezar (3 akty)
Kontrowersja wokół miniatur Ilość dramatów wchodzących faktycznie do spuścizny dramatycznej Norwida jest kwestią sporną. Zenon Przesmycki, przy pierwszym wydaniu dzieł Norwida w 1912, opublikował miniatury: Teatr bez teatru, Słodycz, Krytyka, Auto-da-fé w tomie poezji. Rozwiązanie to powtórzył w wydaniu z 1937. Odmienne stanowisko zajął w tej sprawie Juliusz Wiktor Gomulicki, który w 1968 roku wydał miniatury dramatyczne Norwida (1971), do których zaliczył oprócz wymienionych czterech utworów, również obydwie jednoaktówki. Przy okazji wydawania Pism wszystkich Norwida, bronił swojej decyzji, wskazując na dwa argumenty: fakt, że sam autor określił je jako utwory dramatyczne (Słodycz to tragedia, Krytyka – poema dramatyczne itd.) oraz na fakt, że opatrzył je didaskaliami. Na podobnym stanowisku stanął Kazimierz Braun (1971, 2019) oraz zespół KUL wydający pisma Norwida.