Pracę nad tragedią przerwał, by wziąć udział w konkursie dramatycznym, na który przygotował komedię Pierścień Wielkiej Damy (1872).
W ostatnich latach życia tylko raz jeden zwrócił się w stronę dramatu pisząc, krótką, jednoaktową, komedię Miłość czysta u kąpieli morskich (ok. 1880).
Publikacja dramatów Norwidowi udało się opublikować zaledwie kilka ze swoich dramatów: młodzieńczą Chwilę myśli (1841), Zwolona (1851), Krakusa w zbiorze Poezji (1863) i dwie miniatury: Słodycz (1857) i Auto-da-fé (1859).
Najwięcej dramatów ukazało się przed I wojną światową: Wanda (1902) oraz Kleopatra i Cezar (1904) w Chimerze Przesmyckiego, Noc tysiączna druga (1907) w krakowskiej Krytyce, Za kulisami, Krytyka i Teatr bez teatru w wydanych przez Przesmyckiego w 1912 tomach A i C Pism zebranych.
W latach trzydziestych Przesmycki wydał jako osobny tomik Pierścień Wielkiej Damy (1933) i w tym samym roku w 11 numerze Drogi: Miłość czystą u kąpieli morskich, a w 1937 w 4 tomie Wszystkich pism po dziś w całości lub fragmentach odszukanych – Aktora.
Po drugiej wojnie światowej zostały jeszcze wydane staraniem J. W. Gomulickiego fragmenty Hrabiny Palmyry (1956) i urywek Dobrych ludzi (1961).