Kariera kompozytorska alt=Trois photographies de Mel Bonis. À gauche, debout, adossée à une balustrade. Au centre, debout adossée à une balustrade, une feuille à la main. À droite, assise, des feuilles à la main.|mały| Trzy zdjęcia Mel Bonis. Data nieznana. Pierwszym utworem Mel Bonis był utwór na fortepian zatytułowany Impromptu, pod którym autorka podpisała się jako Mel Bonis. Użyła tego pseudonimu, aby nie rozpoznano, że jest kobietą.. Następnie we współpracy z Amédéem-Louisem Hettichem skomponowała dwa utwory do wierszy jego autorstwa: Villanelle oraz Sur la plage. Hettich był wówczas dziennikarzem w czasopiśmie L'art musical.

W latach 90. XIX wieku Mel Bonis ponownie połączyła siły z Hettichem i współpracowała z nim przy tworzeniu jego słynnej kolekcji Les airs classiques. Ona komponowała partie instrumentalne i chóralne na podstawie jego tekstów, a on pomagał promować jej muzykę, umożliwiając jej współpracę ze znaczącymi paryskimi wydawcami.

W XX wieku Mel Bonis komponowała więcej niż wcześniej. Kompozytorka skoncentrowała się na muzyce religijnej, w której starała się doświadczyć „boskiej miłości”, co znalazło swoje odzwierciedlenie na przykład w utworze Cantique de Jean Racine napisanym ku pamięci jej zaginionego syna.